ಪಿಂಚಣಿ: ನಿವೃತ್ತಿ ಜೀವನವನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸುವ ಆರ್ಥಿಕ ಆಧಾರ

ಕೆಲಸದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಆದಾಯ ಬರುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರ? ಹಣ ಗಳಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾದರೂ ಖರ್ಚು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಆಹಾರ, ಔಷಧಿ, ಆಸ್ಪತ್ರೆ ವೆಚ್ಚ, ಮನೆ ಸಾಲ, ಮಕ್ಕಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ – ಇವೆಲ್ಲ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತವೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರವೂ ನಿಯಮಿತ ಆದಾಯ ಬರುವಂತೆ ಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಪಿಂಚಣಿ. ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಪಿಂಚಣಿ ಎಂದರೆ ಒಬ್ಬರು ಕೆಲಸ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ನಂತರವೂ ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ದೊರೆಯುವ ನಿಯಮಿತ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಮಾಣ.
ಪಿಂಚಣಿ ಎಂದರೇನು, ಅದು ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ?
ಪಿಂಚಣಿಯ ತತ್ವ ಬಹಳ ಸರಳ. ಕೆಲಸದ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣವನ್ನು ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳೂ ಉಳಿಸಿ ಅಥವಾ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು. ನಿವೃತ್ತಿಯಾದ ಮೇಲೆ ಆ ಶೇಖರಣೆಯಿಂದ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳೂ ಹಣ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರವೂ ಕೊಡುಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವೆಡೆ ನೌಕರಿ ಕೊಟ್ಟ ಸಂಸ್ಥೆಯೇ ಪಾಲು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಇದರ ಮಹತ್ವ ಏನೆಂದರೆ, ಇದು ಕೇವಲ ಹಣವಲ್ಲ – ಅದು ಗೌರವದ ಜೀವನದ ಖಾತರಿ. ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗದೆ, ತಮ್ಮ ಖರ್ಚುಗಳನ್ನು ಸ್ವತಃ ನಿರ್ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಿಂಚಣಿ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆರೋಗ್ಯದ ತೊಂದರೆ ಬಂದಾಗ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ಹಣದ ಅಭಾವವಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಭದ್ರತೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅದು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ.
ಪಿಂಚಣಿಯ ಮುಖ್ಯ ವಿಧಗಳು
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪಿಂಚಣಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹಲವಾರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬೇರೆಯಾದ್ದರಿಂದ ಸೂಕ್ತ ಆಯ್ಕೆಯೂ ಬೇರೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರ ಪಿಂಚಣಿ
ಸರ್ಕಾರಿ ಇಲಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದವರಿಗೆ ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರ ಪಿಂಚಣಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಸೇವಾವಧಿ, ಅಂತಿಮ ವೇತನ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ನಿಯಮಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪಿಂಚಣಿಯ ಪ್ರಮಾಣ ನಿಗದಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪತಿ ಅಥವಾ ಪತ್ನಿ ನಿಧನರಾದರೆ ಜೀವಿಸಿರುವ ಸಂಗಾತಿಗೆ ಕುಟುಂಬ ಪಿಂಚಣಿ (ಫ್ಯಾಮಿಲಿ ಪೆನ್ಷನ್) ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ಇದು ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಥಿಕ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.
ಕಾರ್ಮಿಕರ ಭವಿಷ್ಯ ನಿಧಿ ಮತ್ತು ಪಿಂಚಣಿ ಯೋಜನೆ (EPF ಮತ್ತು EPS)
ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಘಟಿತ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಭವಿಷ್ಯ ನಿಧಿ (ಪ್ರಾವಿಡೆಂಟ್ ಫಂಡ್) ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ. ನೌಕರ ವೇತನದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ, ಸಂಸ್ಥೆಯೂ ಅದಕ್ಕೆ ಸಮಾನ ಪಾಲು ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪೈಕಿ ಒಂದು ಭಾಗ ಪಿಂಚಣಿ ಯೋಜನೆಗೆ (EPS) ಹೋಗುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅವಧಿಯ ಸೇವೆ ಮುಗಿದ ನಂತರ ನಿವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆ ನಿಧಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳೂ ಪಿಂಚಣಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸೇವೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟರೆ ಅಥವಾ ನಿಧಿಯನ್ನು ಹಿಂಪಡೆದುಕೊಂಡರೆ ಪಿಂಚಣಿಯ ಅರ್ಹತೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪೆನ್ಷನ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ (NPS)
ಇದು ಸರ್ಕಾರ ನಡೆಸುವ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಆಧಾರಿತ ಪಿಂಚಣಿ ಯೋಜನೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಎಂಬ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿಲ್ಲದೆ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಸೇರಬಹುದು. ನೌಕರರು ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳಿಬ್ಬರಿಗೂ ಮುಕ್ತ. ಇಲ್ಲಿ ನೀವು ನೀಡುವ ಹಣವನ್ನು ಷೇರು, ಸರ್ಕಾರಿ ಬಾಂಡ್ ಮುಂತಾದ ಆಸ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ದೀರ್ಘಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಆದಾಯ ಬೆಳೆಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ. 60 ವರ್ಷ ತುಂಬಿದ ನಂತರ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಾಪಸ್ ಪಡೆಯಬಹುದು, ಉಳಿದ ಭಾಗದಿಂದ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳೂ ಪಿಂಚಣಿ ಬರುವಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ತೆರಿಗೆ ಉಳಿತಾಯದ ಸೌಲಭ್ಯವೂ ಇರುವುದು ಇದರ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಲಾಭ.
ಅಟಲ್ ಪೆನ್ಷನ್ ಯೋಜನೆ (APY)
ಸಂಘಟಿತವಲ್ಲದ ವಲಯದ ಕಾರ್ಮಿಕರು – ಅಂದರೆ ಬಡಗಿ, ಚಾಲಕ, ಅಂಗಡಿ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಗೃಹ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು – ಇಂತಹವರಿಗಾಗಿ ಈ ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. 18 ರಿಂದ 40 ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನವರು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಯ ಮೂಲಕ ಸೇರಬಹುದು. ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳೂ ಸಣ್ಣ ಮೊತ್ತ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತಾ 60 ವರ್ಷ ತಲುಪಿದ ನಂತರ ಖಚಿತ ಪಿಂಚಣಿ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಯಿಂದ ಐದು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿವರೆಗಿನ ಪಿಂಚಣಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಚಂದಾದಾರರು ನಿಧನರಾದರೆ ಪತ್ನಿಗೆ ಪಿಂಚಣಿ ಮುಂದುವರಿಯುವುದು ಇದರ ವಿಶೇಷ.
ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರ ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತಾ ಪಿಂಚಣಿ
ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗದ ಹಿರಿಯ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ವೇತನ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸಂಧ್ಯಾ ಸುರಕ್ಷಾ ಯೋಜನೆಯಂತಹ ಯೋಜನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಅರ್ಹರಿಗೆ ಸಹಾಯಧನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವಕ್ಕೆ ಆದಾಯದ ಮಿತಿ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಿನ ನಿಯಮಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಅರ್ಹತೆ ಇದ್ದವರು ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತಿ, ಅಂಗನವಾಡಿ ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತಾ ಇಲಾಖೆಯ ಕಚೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಬಹುದು.
ಯಾವುದು ನಿಮಗೆ ಸೂಕ್ತ?
ಇಲ್ಲಿಯೇ ಬಹುತೇಕ ಜನರಿಗೆ ಗೊಂದಲ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಉತ್ತರ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ – ನಿಮ್ಮ ಆದಾಯ, ಉದ್ಯೋಗದ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಅದು ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರಿಗೆ ಅವರ ಇಲಾಖೆಯ ನಿಯಮಗಳೇ ಮುಖ್ಯ. ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ ನೌಕರರಿಗೆ EPF-EPS ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅದರ ಜೊತೆಗೆ NPS ಮೂಲಕ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಶೇಖರಣೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು, ವ್ಯಾಪಾರಸ್ಥರು, ಗುತ್ತಿಗೆ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಿಗೆ NPS ಒಳ್ಳೆಯ ಆಯ್ಕೆಯಾಗಬಹುದು. ಆದಾಯ ಕಡಿಮೆ ಇರುವವರಿಗೆ APY ಸಣ್ಣ ಚಂದಾದ ಮೂಲಕ ಖಚಿತ ಪಿಂಚಣಿ ನೀಡುವ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಒಂದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸಲಹೆ ಕೊಡಬೇಕೆಂದರೆ – ಒಂದೇ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸದೆ ಎರಡು ಮೂರು ಮೂಲಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಸೂಕ್ತ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, EPF ಮತ್ತು NPS ಇವೆರಡೂ ಇರುವವರಿಗೆ ನಿವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಆದಾಯ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಮೂಲ ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಆಸರೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಪಿಂಚಣಿ ಯೋಜನೆ ಮಾಡುವಾಗ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶಗಳು
ಮೊದಲನೆಯದು – ಆರಂಭ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ. 25 ವರ್ಷದವನು ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ ಉಳಿಸಿದರೆ, 45 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶುರು ಮಾಡಿದವನಿಗಿಂತ ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಗ್ರಹವಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಉಳಿತಾಯದ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಆದಾಯವೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಸಮಯ ಇಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪಾಲುದಾರ.
ಎರಡನೆಯದು – ಹಣದುಬ್ಬರದ ಲೆಕ್ಕ. ಇಂದು ಸಾಕಷ್ಟು ಎನಿಸುವ ಹಣ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಸಾಲದ್ದಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಭವಿಷ್ಯದ ಖರ್ಚನ್ನು ಅಂದಾಜು ಮಾಡುವಾಗ ಬೆಲೆ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಯೋಚಿಸುವುದು ಒಳಿತು.
ಮೂರನೆಯದು – ಆರೋಗ್ಯ ವೆಚ್ಚ. ವಯಸ್ಸಾದಂತೆ ಔಷಧಿ ಮತ್ತು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಖರ್ಚು ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಪಿಂಚಣಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ವಿಮೆಯನ್ನೂ ಯೋಜಿಸಿದರೆ ನಿವೃತ್ತಿ ಜೀವನ ಹೆಚ್ಚು ಭದ್ರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಜೊತೆಗೆ ನಾಮಾಂಕಿತ (ನಾಮಿನಿ) ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ನವೀಕರಿಸಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬೇಡಿ. ಪಿಂಚಣಿ ಖಾತೆ, ಭವಿಷ್ಯ ನಿಧಿ, ವಿಮೆ – ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾಮಾಂಕಿತರ ವಿವರ ಸರಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುವ ತಪ್ಪುಗಳು
ಅನೇಕರು ಉದ್ಯೋಗ ಬದಲಾವಣೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭವಿಷ್ಯ ನಿಧಿಯನ್ನು ಹಿಂಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ವರ್ಷಗಳ ಶೇಖರಣೆ ಮುರಿದುಬೀಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಪಿಂಚಣಿ ಅರ್ಹತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗಬಹುದು. ಹೊಸ ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಖಾತೆಯನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ ನಿರ್ಧಾರ.
ಇನ್ನು ಕೆಲವರು "ಇನ್ನೂ ಕಿರಿಯ ವಯಸ್ಸು, ಪಿಂಚಣಿ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುವ ಸಮಯ ಬಂದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಮುಲುಗಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪಿಂಚಣಿ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಅವಧಿಯೇ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿ. ತಡವಾದಷ್ಟೂ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ತೊಡಗಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಮತ್ತೊಂದು ತಪ್ಪು – ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಕೆಲವರ ಸಲಹೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಅಪರಿಚಿತ ಯೋಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಣ ತೊಡಗಿಸುವುದು. ಯಾವುದೇ ಯೋಜನೆಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕುವ ಮೊದಲು ಅದರ ನಿಯಮಗಳು, ಕೊಡುಗೆ ಅವಧಿ, ವಾಪಸಾತಿಯ ಷರತ್ತುಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಅಧಿಕೃತ ಸರ್ಕಾರಿ ಜಾಲತಾಣಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾಹಿತಿ ಪರಿಶೀಲಿಸುವುದು ಸುರಕ್ಷಿತ ಮಾರ್ಗ.
ಕೊನೆಯ ಮಾತು
ಪಿಂಚಣಿ ಎಂಬುದು ಹಿರಿಯ ವಯಸ್ಸಿನವರದ್ದೇ ಎಂಬ ಚೌಕಾಸಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ. ಇಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ನಾಳೆ ನಿವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲಿದ್ದಾರೆ. ಸಣ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧ ಉಳಿತಾಯ, ಸೂಕ್ತ ಯೋಜನೆಯ ಆಯ್ಕೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮಿತ ಪರಿಶೀಲನೆ – ಇಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಸಾಕು. ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರದ ಬದುಕು ಅವಲಂಬನೆಯದ್ದಲ್ಲದೆ, ಆತ್ಮಗೌರವದ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯುತ ಜೀವನವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಥವಾ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇಲಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಲೇ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆದು, ನಿಮ್ಮದೇ ಆದ ಪಿಂಚಣಿ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ.