Μια συζήτηση για τον μπακασετασ: τι μένει όταν φύγει ο θόρυβος

Στα ελληνικά γήπεδα και στις συζητήσεις των φιλάθλων, έχουμε μια περίεργη συνήθεια: μετριάζουμε την αξία ενός ποδοσφαιριστή με βάση τον θόρυβο γύρω του. Όσο πιο πολύ μιλάμε για έναν νεαρό που πήγε στην Ιταλία ή για έναν σταρ που άλλαξε ομάδα με πρωτοσέλιδα, τόσο πιο πολύ τον θεωρούμε σημαντικό. Υπάρχει όμως μια κατηγορία παικτών που δεν έκαναν ποτέ τον μεγάλο «ντόρο», αλλά έχτισαν μια καριέρα που αξίζει προσοχής. Ένας από αυτούς είναι ο Τάσος Μπακασέτας – ή απλά «μπακασετασ» όπως τον αναζητούν πολλοί στις μηχανές αναζήτησης όταν θέλουν να δουν τι απέγινε ο συγκεκριμένος παίκτης.
Η διαδρομή του από την Ξάνθη και τον Πανιώνιο μέχρι την ΑΕΚ, και έπειτα το ταξίδι του στην Τουρκία, δεν ήταν μια κλασική ιστορία επιτυχίας ενός παιδιού-θαύματος. Ήταν μια πορεία ενός παίκτη που βελτιώθηκε σταδιακά, κατάλαβε τον ρόλο του και βρήκε τρόπο να γίνει χρήσιμος σε διαφορετικά ποδοσφαιρικά περιβάλλοντα. Στην Τουρκία, μια χώρα με ιδιαίτερα απαιτητικό ποδόσφαιρο και φανατικό κοινό, ο Μπακασέτας κατάφερε όχι απλώς να επιβιώσει, αλλά να πάρει τίτλους με ομάδες όπως η Τραμπζονσπόρ. Αυτό από μόνο του λέει πολλά για την ποιότητα της προσαρμογής του.
Αυτό που κάνει τον συγκεκριμένο παίκτη ενδιαφέροντα από αθλητικής και όχι μόνο στατιστικής πλευράς, είναι η συνέπεια. Στο ελληνικό ποδόσφαιρο συχνά ψάχνουμε τον παίκτη που θα κάνει τη μαγική μπαλιά ή θα βάλει το εντυπωσιακό γκολ. Ο Μπακασέτας όμως λειτούργησε συχνά ως ο συνδετικός κρίκος. Στην Εθνική Ελλάδος, ιδιαίτερα σε περιόδους που η ομάδα έψαχνε την ταυτότητά της, εκείνος ανέλαβε ευθύνες, φόρεσε το περιβραχιόνιο και προσπάθησε να κρατήσει έναν λογικό ρυθμό μέσα στο χάος των προκριματικών.
Υπάρχει μια λανθασμένη αντίληψη ότι οι παίκτες που παίζουν έξω πρέπει να είναι αστέρια επιπέδου Τσάμπιονς Λιγκ για να θεωρούνται επιτυχημένοι. Η πραγματικότητα είναι πιο γειωμένη. Ένας Έλληνας ποδοσφαιριστής που καταφέρνει να έχει σταθερό ρόλο σε ένα πρωτάθλημα όπως το τουρκικό, να σκοράρει όταν χρειάζεται και να ηγείται στα αποδυτήρια, προσφέρει κάτι πολύτιμο: αξιοπιστία. Και η αξιοπιστία στο σύγχρονο ποδόσφαιρο είναι σπανιότερη απ’ όσο φαίνεται.
Όταν λοιπόν κάποιος πληκτρολογεί «μπακασετασ» ψάχνοντας νέα ή βίντεο, δεν ψάχνει απλώς ένα όνομα. Ψάχνει την απόδειξη ότι ο Έλληνας ποδοσφαιριστής μπορεί ακόμα να κάνει καριέρα με υπομονή και δουλειά, χωρίς απαραίτητα να είναι ο επόμενος μεγάλος σταρ της Ευρώπης. Κι αυτό είναι ένα μάθημα που ξεπερνάει τα γήπεδα.